Aandrang-incontinentie

U bevindt zich hier: Incontinentie Ľ Vrouwen Ľ Aandrang-incontinentie

Aandrang-incontinentie

Aandrang-incontinentie wordt ook wel urge-incontinentie genoemd

Aandrang-incontinentie wordt ook wel urge-incontinentie genoemd. Dat betekent dat de aandrang om te plassen plotseling opkomt, niet kan worden onderdrukt en dat er meteen gehoor aan moet worden gegeven.

Die dringende behoefte wordt vaak opgewekt door contact met water of kou of door alleen maar de sleutel in het slot te steken wanneer men thuiskomt. Er wordt heel vaak geplast; dit kan zowel overdag als 's nachts het geval zijn. Deze vorm van incontinentie is verantwoordelijk voor ongeveer 20% van de gevallen van urine-incontinentie en het aantal gevallen neemt toe met de leeftijd.

Urge-incontinentie of aandrangincontinentie blijkt een grotere psychosociale impact te hebben dan inspanningsincontinentie. In ťťn op de drie gevallen gaat inspanningsincontinentie samen met urge-incontinentie; dit wordt gemengde incontinentie genoemd.

Behandeling van aandrang-incontinentie

Wanneer er geen oorzaak gevonden wordt van de aandrang-incontinentie, worden vaak medicijnen voorgeschreven die de blaasspier ontspannen en minder geprikkeld maken: Dridase (oxybutinine) en Detrusitol (tolterodine). Detrusitol geeft de minste bijwerkingen, zoals een droge mond of droge ogen en wordt voorgeschreven als 1 tablet van 4 mg per dag.

Blaastraining is ook mogelijk. Hierbij mag de patiŽnt maximaal 1 ŗ 2 keer per uur naar het toilet. De tussenliggende periodes worden vervolgens steeds langer opgerekt. Zo leert men langzamerhand meer controle te krijgen over de blaas. -->

U bevindt zich hier: Incontinentie Ľ Vrouwen Ľ Aandrang-incontinentie
(Advertentie)
Print deze pagina uit Print deze pagina
Voeg Urine-incontinentie.nl toe aan je favorieten! Favorieten
Advertenties